Więź miedzy rodzicem, a dzieckiem to dobro osobiste

Czym są dobra osobiste?

Dobra osobiste człowieka to szeroko pojęte sfery życia ludzkiego – ważne dla niego – jak zdrowie, cześć, wolność, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, twórczośc naukowa, artystyczna i inne. Jak wynika z art. 23 kodeksu cywilnego pozostają one pod ochrona prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.

Katalog dóbr osobistych jest otwarty. Oznacza to, że w kodeksie cywilnym wymienione są tylko przykładowe dobra osobiste, jakie podlegają ochronie. Zatem każda sfera życia sfera człowieka, jeżeli jest dla niego ważna może podlegać takiej ochronie.

Czy więź między rodzicem, a dzieckiem może być uznana za dobro osobiste?

Więź między rodzicem, a dzieckiem – jest bardzo ważną sferą życia. Zarówno dla dziecka, jak i dla rodzica. Dziecko potrzebuje rodziców dla prawidłowego i pełnego rozwoju. Jak wynika z wiedzy psychologicznej, matka i ojciec spełniają inną rolę w życiu dziecka. Przez swoją konstrukcję psychiczną, jak i cechy osobowościowe, każdy z rodziców wzbogaca dziecko i jego rozwój w odmienny, ale ważny sposób.

W mojej ocenie więź rodzicielska jest dobrem osobistym i powinna korzystać z ochrony prawnej.

Niezależnie od spraw prowadzonych przez sądy rodzinne, jak sprawy w przedmiocie władzy rodzicielskiej, uregulowania kontaktów, egzekucji kontaktów i innych spraw, których celem jest zabezpieczenie szeroko pojętego interesu dziecka, można szukać ochrony swoich praw przez Sądem Okręgowym w sprawie o ochronę dóbr osobistych.

Czy zawsze jak walczę o dziecko – naruszane są dobra osobiste?

Nie zawsze. Należy zważyć, że sprawy o ochronę dóbr osobistych są sprawami szczególnymi. Ochrony swoich dóbr można dochodzić, kiedy jeden z rodziców lub inna osoba bezpodstawnie stosuje działania prowadzące do zerwania lub poważnego rozluźnienia więzów z dzieckiem.

Każda sprawa jest indywidulana i z pewnością nie należy generalizować. To, czy zastosować opisany powyżej środek ochrony prawnej, należy głęboko przemyśleć, biorąc pod uwagę okoliczności danej sprawy. W szczególności sposób działania danej osoby, czas w jakim dziania są prowadzone, wiek dziecka, skutek w postaci zerwania/rozluźnienia więzów rodzicielskich. Te wszystkie okoliczności są istotne, aby podjąć decyzję, czy taki środek ochrony prawnej należy podejmować.

Jakie środki ochrony prawnej są możliwe do podjęcia?

Jak wynika z art. 24 kodeksu cywilnego, ten czyje dobro osobiste zostało zagrożone może żądać zaniechania tego działania, W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie o określonej treści i w odpowiedniej formie. Ponadto może żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny.

Należy zastanowić się, czy byłoby możliwe, aby Sąd zobowiązał osobę doprowadzającą do zerwania więzi – aby podjął kroki zmierzające do odbudowania tej więzi. Mogłoby mieć to duże znaczenie w sytuacjach w których doszło do manipulacji psychicznej i emocjonalnej w stosunku do dziecka.

Kto może dochodzić ochrony dóbr osobistych?

Uważam, że dochodzić ochrony swoich dóbr osobistych może osoba, która jest ofiara naruszeń. W przypadku więzów dziecka z rodzicem – pokrzywdzonym jest rodzic, który był alienowany i dziecko.

Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 15 lipca 2015 r. sygn. akt I Aca 202/15 nie można stronie odmówić objęcia ochroną cywilnoprawną dóbr osobistych w przypadku, gdy naruszenie jest związane z trwającym między stronami konfliktem rodzinnym Jest to więź szczególna, której naruszenie wiąże się ze znacznym cierpieniem psychicznym. Ponadto „zdaniem sądu II instancji pozwana naruszyła jedno z podstawowych dóbr osobistych człowieka w postaci więzi rodzicielskiej (tu łączącej powoda z jego córkami). W przypadku powoda tym większym, że jako marynarz był z przyczyn naturalnych pozbawiony tej więzi na bieżąco, a więc gdy przypływał do kraju tym bardziej jej potrzebował”.

Wobec powyższego, uważam, że nie może budzić najmniejszej wątpliwości, że więzy między rodzicami, a dziećmi powinny korzystać z dobrodziejstwa ochrony przewidzianej dla dóbr osobistych.

Zwłaszcza, że dopiero w dzisiejszych czasach mamy do czynienia z większą liczbą rozwodów czy wychowywania dzieci w rodzinach żyjących w rozłączeniu. W latach 80- tych nie mieliśmy do czynienia (a z pewnością nie na tak dużą skalę) ze zjawiskiem szeroko pojętej alienacji rodzicielskiej. Z pewnością jest ona bardzo niepokojącym zjawiskiem, z którym należy nauczyć się sobie radzić. Mam tu na myśli rodziców, środowisko prawne wspomagające rodziny w tak trudnej sytuacji, pracowników socjalnych, sądowych i inne osoby zaangażowane w taką pracę.

Ochrona w zakresie dóbr osobistych jest jedną z dróg, która w poszczególnych sprawach może pomóc uzyskać stosowną ochronę prawną.

Za kilka lat mogą pojawić się procesy dzieci wobec rodzica, który alienował dziecko od drugiego rodzica. Warto przyjrzeć się tej problematyce również od tej strony i podejmując takie działania wobec własnego dziecka – zastanowić się, czy nie narusza się Jego dóbr osobistych.

Dołącz do grupy na Facebooku,
Aby brać udział w webinarach

Chcę dołączyć